Hoe ver ga je?
Hoe ver ga je voor een goede cijferlijst? Hoe ver ga je om erbij te horen in de klas of op sociale media? En hoe ver ga je om te staan voor wie je écht bent? Het thema uit de Oase van deze week is ‘Hoe ver ga je?’. Het is een vraag die dagelijks ongemerkt voorbij komt in de gangen van onze school. De tienerjaren staan in het teken van grenzen ontdekken, verleggen en soms bewaken. Dat is een prachtig, maar soms best een ingewikkeld proces. Waar jij je grens trekt wordt immers bepaald door je cultuur, opvoeding, levensbeschouwing en geloof. In een wereld die continu om aandacht vraagt en waarin de lat hoog ligt, helpt die achtergrond je om te bepalen wat écht belangrijk voor je is.
Bij dit thema past een bekend Afrikaans spreekwoord, dat regelmatig werd geciteerd door Nelson Mandela: “Wie snel wil gaan, gaat alleen. Wie ver wil gaan, gaat samen.” Maar wat neem je eigenlijk mee op die reis? De ‘paklijst’ van Bertjan van de Lagemaat houdt ons een spiegel voor:
Paklijst voor wie snel wil gaan
- Snelle schoenen, goede kleding, de juiste coach en heel veel training.
- De nieuwste smartphone, met volle batterij, de juiste contacten, in de maatschappij.
- Een goede focus, een heel fit lijf, zorg dat je wordt gesponsord door een groot bedrijf.
- Delen met een ander? Nooit aan beginnen. Het gaat om jou, want jij wilt winnen.
- Krijg je dit niet voor elkaar? Stop direct, vergeet het maar.
Paklijst voor wie ver wil gaan
- Liefde voor wat je doet.
- Liefde voor wie je het doet.
- Ga met en voor een ander, dan komt het goed.
De eerste paklijst is pijnlijk herkenbaar. De maatschappij vraagt vaak om ‘snel gaan’: de beste smartphone, de juiste connecties, een perfect plaatje en de focus puur op jezelf. Het gaat om jou, want jij moet winnen. En als het even niet lukt? Dan voelt het alsof je direct moet stoppen. Alsof je faalt.
Maar hoe ver kom je daar uiteindelijk mee? Wat blijft er over als je batterij leeg is en je alleen aan de top staat?
In de Bijbel zien we een heel ander perspectief op ‘ver gaan’. Een perspectief dat naadloos aansluit bij die tweede paklijst. We geloven in een God die zélf tot het uiterste ging uit pure liefde voor ons. Die liefde stelt geen harde voorwaarden, vraagt niet om een perfecte sponsor en kent geen grenzen.
Tegelijkertijd daagt het geloof ons uit: hoe ver ga jij in je zorg voor de ander? Durf je de focus te verleggen van ‘ik’ naar ‘wij’? Durf je een stap extra te zetten voor die klasgenoot die wel wat steun kan gebruiken?
“Liefde is geduldig en vol goedheid…” – 1 Korintiërs 13:4
Het geloof meet je waarde niet af aan succes of de drang om te winnen. Het herinnert ons eraan dat de belangrijkste bagage voor de toekomst niet te koop is. Je bent al waardevol om wie je bént, niet om hoe snel je in je eentje kunt rennen.
Dus als je straks de gang op loopt, kijk eens kritisch naar je eigen bagage. Met welke paklijst ga jij op weg?
Onthoud: wie ver wil gaan, gaat samen. En dan komt het goed.
Simone Looij, afdelingsleider beheer, organisatie en communicatie