Soms moet je loslaten wie je was, om dichterbij jezelf te komen
De middelbare schooltijd is een periode van grote ontwikkeling. Tussen de eerste klas en het eindexamen verandert er veel. Niet alleen je kennis groeit, maar ook je persoonlijkheid.
Misschien merk je als leerling dat dingen die je vroeger geweldig vond, nu opeens minder goed bij je passen: een sport waar je uit bent gegroeid, een profielkeuze die toch niet goed voelt of zelfs een vriendengroep waarin je je wat minder thuis begint te voelen. Dingen of mensen loslaten kan best spannend en ongemakkelijk zijn. Toch is het een heel logisch en normaal onderdeel van groeien.
Het betekent niet dat je ‘oude ik’ verkeerd was, maar simpelweg dat je ruimte aan het maken bent voor de persoon die je nu aan het worden bent. Het kost moed om eerlijk te zijn over wat je niet meer past, maar het brengt je uiteindelijk wel dichter bij je ware zelf.
Ook voor u als ouder is dit proces vaak heel erg herkenbaar. U ziet uw kind in een paar jaar tijd sterk transformeren. Het vertrouwde kind van de basisschool maakt langzaam plaats voor een tiener met een steeds duidelijkere eigen wil, nieuwe overtuigingen en soms een flinke dosis weerwoord.
Het kan best een uitdaging zijn om het vertrouwde beeld van uw kind beetje bij beetje los te laten. Toch is juist dat loslaten vaak de sleutel om echt in verbinding te blijven. Door de oude verwachtingen te laten varen, ontstaat er ruimte om oprecht nieuwsgierig te zijn naar de jonge volwassene die nu tegenover u aan de keukentafel zit.
Remko Koppelaar, afdelingsleider theoretische leerweg
